شما اینجا هستید: خانه » نوشته های برچسب شده"اختر شناسی" (برگه 91)

رده بندی طیفی

سیستمی از تقسیم بندی ستاره ها بر اساس طیف .ستاره شناسان در اواسط قرن 19 با تهیه فهرستی از ستارگان پرنور  به گونه های مختلفی از طیف برخوردند.در رده بندیهای اولیه ستاره ها به 5 رده تقسیم می شدند دسته اول ستارگان نوع یک بودند که شامل ستارگان آبی - سفید با خطوط جذبی قوی هیدروژن می شد.نوع دوم شامل ستارگان زرد نارنجی بودند که خطوط فراوان فلزی در آنها وجود داشت مانند خورشید.نوع سوم ستارگان قرمز نارنجی بودند که دار ...

ادامه نوشته

جیورجیو آبتتی

فیزیکدان ایتالیایی متخصص در تحقیقات خورشیدی. طی سالهای 1921 تا 1952 که مدیر رصد خانه آرستی بود جهت فعالیتهای آزا از ستاره شناسی موقعیتی به اختر فیزیک تغییر داد. با کمک برج خورشیدی که خودش که به مجموعه رصد خانه اضافه کرد به تحقیق درباره ساختمان کروموسفر همچنین حرکت گازها درون لکه های خورشیدی (آنچیزی که با نام اثر اورشد – آبتتی شناخته می شود) پرداخت. پدر او آنتونیو که قبل از او مدیر رصد خانه بود بیشتر علاقه م ...

ادامه نوشته

جیمز برادلی

(1762-1693) ستاره شناس انگلیسی که با درجه پروفسوری در رصدخانه گرینویچ کار می کرد.در سال 1742 بعد از ادموند هالی سومین ستاره شناس سلطنتی لقب گرفت.در سال 1728 در حالی که در حال اندازه گیری اختلاف منظر ستاره گاما اژدهایی بود ابیراهی نور ستارگان راکشف کرد.این مسئله اولین اثبات برای حرکت زمین در آسمان به حساب می آمد وموفقیتی برای نظریه کپرنیک بود.او مقدار ابیراهی نور ستارگان را 20.5 ثانیه قوسی محاسبه کرد که مقدا ...

ادامه نوشته

مشتری،غول منظومه شمسی

مشتري پنجمين سياره در منظومه شمسي است. ميانگين فاصله آن از خورشيد معادل 778.570.000 کيلومتر يعني بيش از پنج برابر فاصله زمين تا خورشيد است. ستاره شناسان باستان اين سياره را به ياد پادشاه خدايان رومي، ژوپيتر ناميدند. مشتري بزرگترين سياره در منظومه شمسي است. قطر آن حدود 143000 کيلومتر، بيش از 11 برابر قطر زمين و حدود يک دهم قطر خورشيد است. براي پر کردن حجم اين سياره غول پيکر به 1000 عدد سياره زمين نيازست. وقت ...

ادامه نوشته

سحابی خرچنگ

دید کلی تصاویر جدید تلسکوپ فضایی هابل از این ابر نواختر آثار بی‌نظمی ناحیه‌ای از رشته‌ها و فورانهای گازی را آشکار می‌کند. شش هزار سال نوری دورتر از ما در صورت فلکی ثور جرم بی نظیری به نام سحابی خرچنگ دیده می‌شود، تکه‌های به جا مانده از ستاره‌ای که در سال 1054 میلادی تبدیل به یک ابر نواختر شده است. سحابی خرچنگ عاملی کند کننده برای ذرات پر انرژی است و در مرکز آن تپ اختر بسیار چگالی قرار دارد که به سرعت درون ی ...

ادامه نوشته
بازگشت به بالا