تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند Reviewed by Momizat on . ماده ی تاریک ماده ای است که به عقیده ی برخی فیزیک دانان بخش بزرگی از کاینات را تشکیل داده است. ما چیز زیادی از ماهیت این ماده نمی دانیم، اما پژوهشگران به تازگی ماده ی تاریک ماده ای است که به عقیده ی برخی فیزیک دانان بخش بزرگی از کاینات را تشکیل داده است. ما چیز زیادی از ماهیت این ماده نمی دانیم، اما پژوهشگران به تازگی Rating: 0
شما اینجا هستید: خانه » اخبار نجوم » تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند

تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند

تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند

ماده ی تاریک ماده ای است که به عقیده ی برخی فیزیک دانان بخش بزرگی از کاینات را تشکیل داده است. ما چیز زیادی از ماهیت این ماده نمی دانیم، اما پژوهشگران به تازگی به اطلاعاتی در مورد برهم کنش ماده ی تاریک با سایر مواد در دماهای بسیار بالا دست یافته اند.

تصویر سه بعدی بالا توزیع ماده ی تاریک را در مقیاس بزرگ نشان می دهد و این تصویر از اندازه گیری با روش همگرایی گرانشی با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل به دست آمده است. دانشمندان آزمایشگاه لورنس لیورمور (Lawrence Livermore) به یک تئوری جدید دست یافته اند که تا حدودی علت پنهان ماندن ماده ی تاریک را در آزمایش های انجام شده در کره ی زمین بیان می کند.

یک گروه از فیزیک دانان زمینه ی فیزیک ذرات با نام گروه لتیس استرانگ (Lattice Strong) به سرپرستی تیمی از آزمایشگاه ملی لورنس لیورمور توانسته اند یک مدل جدید برای ماده ی تاریک بسازند. آنها برای این کار روش های محاسباتی و تئوری فیزیک را در ابرکامپیوترهای قدرتمند مرکز وولکان (Vulcan) ترکیب کرده اند و در این کار از دو ابرکامپیوتر موازی ۲ پتافلاپی موسسه وولکان بهره گرفته اند.

امروزه این ماده در حالت عادی اش به عنوان ماده ی پنهان ( یا شاید بتوان گفت همانند هواپیماهای اصطلاحا پنهان باشد که شناسایی و تشخیص آن ها بسیار دشوار است) شناخته می شود اما با اعمال برهم کنش های خاصی روی ماده ی معمولی در شرایط آزمایشگاهی و دماهای بسیار بالا به وجود این ماده پی خواهیم برد. در واقع در شرایط پلاسما و دماهای بسیار بالا ماده ی تاریک و مواد معمولی می توانند روی هم دیگر تاثیر بگذارند. این شرایط پلاسمایی و بسیار گرم همان شرایطی بوده اند که در ابتدای پیدایش جهان به طور گسترده وجود داشته است. پاولوس واراناس (Pavlos Vranas) یکی از اعضای لورنس لیورمور در این باره می گوید:

این برهم کنش ها در مراحل ابتدایی پیدایش جهان بسیار مهم بوده اند چون امروزه فراوانی ماده ی تاریک و ماده ی معمولی در جهان به طور چشمگیری یکسان است و دلیل این برابری کنونی در واقع همان برهم کنش هایی هستند که در مراحل ابتدایی پیدایش جهان روی داده اند.

این گروه دستاورد های خود را در مقاله با عنوان آشکارسازی ماده ی تاریک با به کارگیری قطبی سازی الکترومغناطیسی منتشر کرده اند. ماده ی تاریک در واقع ۸۳ درصد از همه ی مواد موجود در جهان هستی را تشکیل می دهد و به طور مستقیم با نیروهای الکترومغناطیسی یا نیروهای هسته ای ضعیف و قوی برهم کنش ندارد. این ماده نور را به هیچ وجه بازتاب نمی دهد و همچنین ماده ی معمولی می تواند با اعمال سست ترین حرکت به ماده ی تاریک نفوذ کند. این ماده همان طور که از نامش پیداست نامریی است و ماهیت واکنش های آن با گرانش و کهکشان ها و خوشه های کهکشانی هنوز مورد بررسی است هنوز در مورد وجود و چگونگی این ماده کمی شک وجود دارد.

تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند

آکاایران: تئوری جدید درباره ی ماده ی تاریک می تواند جرم پنهان کیهان را توجیه کند

نکته ی بسیار کلیدی در رفتار عجیب ماده ی تاریک این است که این ماده رفتار ترکیبی آن و ویژگی شگفت انگیز آن در حبس رنگ ها است. رفتار ترکیبی این ماده همانند کوارک های یک نوترون است که ماهیت الکتریکی داشته و با افزایش دما با هر ماده ای که در اطرافشان باشد برهم کنش می کنند و با کاهش دما به هم دیگر می چسبند و ذره های ترکیبی همانند نوترون تشکیل می دهند. بر خلاف نوترون که محدود به برهم کنش های معمولی کرومودینامیک کوانتومی (QCD) است، نوترون پنهان می تواند با یک برهم کنش جدید و پنهان و در عین حال قدرتمند تحت تاثیر قرار گیرد و به عبارتی فرم تاریکی از QCD داشته باشد. وارانوس در این مورد می گوید:

باید بگوییم که یک ماده ی تاریک احتمالی باید صدها برابر از پروتون سنگین تر بوده و ترکیبی از ذرات الکتریکی باشد و همچنین ماهیت پنهان و نامریی هم داشته باشد.

ماده ی تاریک همانند پروتون پایدار بوده و در طول زمان های کیهانی متلاشی نمی شود. با این وجود این ماده همانند QCD منجر به تولید شمار بسیار زیادی از ذرات هسته ای می شود که اغلب این ذرات مدت کوتاهی پس از درست شدنشان دچار واپاشی می شوند.

برخی از این ذرات ممکن است ماهیت کاملا اکتریکی داشته باشند و خیلی پیشتر از این و بعد از تشکیل متلاشی شده باشند. با ایجاد شرایط برخورد ذرات با انرژی خیلی بالا، می توان برخی از این ذرات را که از زمان پیدایش ابتدایی جهان دیگر تشکیل نشده اند را در شرایط آزمایشگاهی بازسازی کرد که این کار یک بار در سوییس و در برخورد دهنده ی هادرونی بزرگ انجام شد. چون این مواد ماهیت الکتریکی دارند بنابراین می توانند نمادهای منحصر به فردی را در سیستم های آشکارساز ذرات از خود نشان دهند. وارانوس می گوید:

آزمایش های آشکارسازی مستقیم در زیر زمین و یا آزمایش های برخورد دهنده ی هادرونی بزرگ در آینده می تواند شواهد بیشتری از این ماده ی تاریک به دست دهد و یا این احتمال هم وجود دارد که وجود این ماده به صورتی که ما امروزه تصور می کنیم رد شود.

درباره نویسنده

تعداد نوشته ها : 1119
  • تبلیغات

    با ما صفحه اول گوگل را تجربه کنید خرید بک لینک ، بک لینک

  • ارسال یک دیدگاه

    بازگشت به بالا